wtorek, 21 marca 2017

Droga Krzyżowa - Stacja Czternasta

Droga Krzyżowa

Stacja Czternasta - Pan Jezus złożony w grobie

Ciało martwego Chrystusa w grobie, Hans Holbein młodszy, 1521-1522.


Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Ciebie
Boś przez Krzyż swój święty 
świat odkupić raczył.

Ogólnie rzecz biorąc, świat jest gotów udzielać przynajmniej dwojakiego rodzaju gościnności: jako miejsce, w którym przychodzi się na świat i miejsce, w którym się umiera. Lecz obu tych miejsc odmówiono Temu, który jest Panem życia i śmierci. Jako miejsce narodzin dano Mu grotę pod podłogą ziemi; jako miejsce śmierci dano Mu łoże Krzyża, miast poduszki dali Mu koronę z cierni, i - aby nie zsuwały Mu się ręce i nogi - nakryli je gwoźdźmi. I tak chwała Jego narodzin została ukryta w najmniejszym z miast Izraela, a hańba Jego śmierci - w największym spośród nich. Urodzony w cudzej grocie, pochowany w cudzym grobie, Chrystus głosi światu, że ludzkie narodziny i ludzka śmierć były Mu identycznie obce; lecz komu ziemskie narodziny i ziemska śmierć mogą być obce, jeśli nie Bogu?

Módl się za nami Święta Boża Rodzicielko
Abyśmy się stali godnymi obietnic Pana Chrystusowych.

Modlitwa:

Słodki Jezu, teraz, gdy złożono Cię do grobu, rozumiem, że prawo życia jest prawem śmierci, że nic się nie rodzi, jeśli coś innego nie umiera i nic nie umiera, o ile coś nie żyje. Twoje życie nauczyło mnie, że bez Krzyża nie ma pustego grobu; że bez korony cierniowej nie ma aureoli światła, że bez ubiczowanego ciała nie ma ciała obleczonego w chwałę. W oczekiwaniu na radość Twego zmartwychwstania daj mi siłę znoszenia Krzyża, daj mi udział w Twoich cierpieniach aż do innego dnia zmartwychwstania, w którym, w niebieskim Jeruzalem, łzy zostaną otarte, a Twoja miłość, którą jest Bóg, będzie królować na wieki wieków, amen.

Któryś za nas cierpiał rany.
Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami.
I Ty, któraś współcierpiała,
Matko Bolesna, przyczyń się za nami.

Modlitwa po Drodze Krzyżowej
ofiarowana w intencji Ojca Świętego, Wikariusza Jezusa Chrystusa

Drogi Jezu, jesteś Słowem Boga i powiedziałeś nam, że Słowo Boga jest ziarnem, które wyda życie jedynie pod warunkiem, że upadnie na glebę. Jako ziarno życia wiecznego, upadłeś na glebę przez Twą śmierć w Wielki Piątek, lecz powstałeś w chwale do nowego życia w Niedzielę Wielkanocną. W ten sposób nauczyłeś nas, że chrześcijańskie życie oznacza obumieranie dla świata na Kalwarii czasu, jako preludium do trwającej wiecznie Wielkanocy w niebie. Tego dnia, gdy przyjdziesz w niebieskim obłoku, aby sądzić żywych i umarłych, dzierżąc swój Krzyż jako znak tryumfu i nosząc swe rany jako dowód miłości, pozwól, abym mógł pokazać Ci mój krzyż i moje rany, i abym w zamian został zaszczycony płynącym z Twoich ust wezwaniem: „Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane wam od założenia świata!”

Amen.

Arcybiskup Fulton J. Sheen

“The Way of the Cross”, National Council of Catholic Men, 1932r.